"I don't like to be labeled as lonely or bitter just because I am single.” It’s a totally different story. Someone close to me once asked “ Hindi ka ba nalulungkot na single ka pa rin? matatapos na ang college! I just smiled and said “Nooo!.”

Going back to the question, hindi nga ba ako nalulungkot dahil single ako. Seriously? Does the question really makes sense? Oo? Hindi o Pwede? O sige pwede mag explain nalang?

Sa palagay ko hindi tama ang tanong. Mas tama ata kung tinanong niya ako ng “Bakit single ka pa rin?” Hindi ba merong mga nasa relationship na malulungkot? 79% ng mga in a relationship malungkot, saan galing ang statistics ko? Wala naisip ko lang. LOL

I’m in my adolescent stage, according to Erik Erikson’s psychosocial theory I’m in the stage of love: intimacy vs. isolation. Oo inaamin ko meron akong heart-breaking and unclosed past love experience kaya siguro ako nasa isolation stage ngayon; being single.

Pero bakit ko naman pipilitin ang sarili ko to be in a relationship just to be “in” or "happy"? I don’t understand why people try to desperately fall in love just to be in a relationship. I guess I’m completely different, you know, just trying to make a good living, first things first and trying to find the right girl, ayaw ko naman ng kung sino sino na lang. I want her to be the one and the best one for me.

Love has its seasons, ika nga panapanahon lang, ngayon masaya kayo, bukas mas masaya kayo, sa isang bukas hindi na kayo masaya, sa isa pang bukas umiiyak ka na. At ang pag pasok sa isang relasyon ay isang malaking responsibilidad, it’s not a game na pwede ka mag times up pag pagod kana at aayaw kasi gumagabi na. Yung iba just go with it nag lalaro lang, hindi ko gusto yun. Dahil siguro I’m a victim of it ayaw ko iparanas sa iba yung tinatawag na heartbroken for a thousand years and still hoping blah blah blah.

Sa palagay ko hindi pa rin ako handa sa responsibility na iyon. My priority now is studies, parang ganito lang yan, magsusuot ka ba ng cocktail dress or coat & tie kung hindi ka naman mag-aattend ng debut? kung pupunta ka lang sa school at mag aaral? Isa pa hindi naman ako pwedeng humuli ng dalawang manok ng sabay. Kapag ginawa ko yun, I’ll lose on both. Ang ibig kong sabihin kung ano ang priority ko, I’ll be just good at it. For now school and career, pag love na ang priority ko, I’ll love her 101%.

Gusto kong sumagot ulit sa kaibigan kong nagtanong. Smile lang ulit then sagot ng “Nooo!”. Marami pang rason para maging masaya ang isang tao. Hindi lang din naman pag-ibig ang nagpapaikot ng mundo. Teka baka na misunderstood niyo na ako. I still want to date girls, trying to find the right girl nga ehhh!!!!

Walang labing nagnais ng kapeng poot tamis,
Walang dila ang nag-asam ng haring lubos pait,
Walang paglasap ang mapaso’y panalangin,
Walang paghigop na hiling ay lamig.

Lahat ay nakatikim ng kapeng timpla ng langit.
 ____________________________________

Kung iintindihin ang bawat bitaw ng salita,
Ang kulay itim tuluyang mabubuksan ang diwa.

Out of nowhere i suddenly feel blue. There's something which i can't understand within me. It's been quite a long time since i blog about my heart and consult if it's still beating. Instead of talking about how my Valentine's day went out "umeksena na naman bigla ito <3 in the most unexpected time. I suddenly asked myself "KAILAN KO KAYA MAHAHANAP ANG TRUE LOVE KO?" It's kinda corny and peculiar but i wasn't able to find myself for how many minutes that i ended up listening to sad musics.

Finally THESIS Defense is over. I don't know how to say this but i'm happy and at the same time sad. Maybe because for how many months Thesis was my daily routine and it keeps me awake. But now, we're almost through with it. Parang di lang ako makapaniwala na sa hinaba haba ng prosisyon, sa grabeng pasakit na aming pinagdaanan, at sa sakit ng ulo tuwing gigising sa umaga, parang dumaan lang at di ko napansin. Honestly, i was expecting too much, i was expecting to be challenge and i was expecting a bit traumatic experience. Ewan basta yun yung feeling ko, masyadong naging mabait sakin ang Thesis kahapon at di ko yun gusto. Kahit di man ganun kataasan ang grade namin, pero alam mo yun may kulang, hindi sa grade pero sa ibang aspeto na hindi ko malaman kung saan ba nanggagaling ang paghihimutok kong ito. Siguro salamat nalang sa lahat ng suporta. Salamat sa lahat ng tao na tumulong. Salamat sa mga kaibigan na nagbigay lakas at inspirasyon. Salamat sa dalawa kong kagrupo na alam kong pinagtiisan ako ng sobra, dahil sa kanila siguradong ga-graduate ako. Salamat din sa guro namin sa lahat lahat. I JUST MISS THE FEELING!